W zadaniach kadrowo‑płacowych "podstawa opodatkowania" oznacza kwotę, od której w praktyce oblicza się zaliczkę na podatek dochodowy pracownika. Ustala się ją na podstawie danych z listy płac, a nie "na oko" z samego brutto.
Typowy tok rozumowania jest następujący:
- punktem wyjścia jest przychód/brutto z danego miesiąca,
- od przychodu odejmuje się składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika (te, które wprost pomniejszają podstawę dla podatku),
- następnie uwzględnia się koszty uzyskania przychodu w wysokości wynikającej z danych pracownika/rozliczenia w danym miesiącu,
- stosuje się wymagane zaokrąglenia na etapie przewidzianym w danym schemacie obliczeń.
Dlatego odpowiedź "2 622,00 zł" jest poprawna: odpowiada wartości podstawy opodatkowania wynikającej z odczytanych z fragmentu listy płac kwot (brutto, składek społecznych pracownika oraz kosztów uzyskania).
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "2 547,00 zł" i "2 408,00 zł" to typowe wyniki błędów polegających na odjęciu niewłaściwego zestawu składek, pominięciu kosztów uzyskania albo wykonaniu zaokrągleń na niewłaściwym etapie.
- "3 200,00 zł" zwykle wskazuje na błąd koncepcyjny: potraktowanie kwoty zbliżonej do brutto lub innej pozycji listy płac jako podstawy opodatkowania, bez pomniejszeń o składki społeczne i/lub bez uwzględnienia kosztów.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wypisz z listy płac wszystkie elementy, które pomniejszają podstawę opodatkowania (składki społeczne pracownika, koszty), a dopiero potem licz. Ogranicza to ryzyko pominięcia jednej pozycji i pozwala kontrolować wynik pośredni.
