W tego typu zadaniu sprawdza się umiejętność skalowania receptury do wymaganej wielkości produkcji. Kluczowe jest to, że całą recepturę przelicza się jednym współczynnikiem (tym samym dla mąki, wody, drożdży, cukru, tłuszczu itd.).
Procedura:
- Odczytaj z tabeli recepturę bazową: na jaką masę ciasta (lub na jaką masę wsadu) podane są ilości surowców.
- Wyznacz współczynnik przeliczeniowy: wymagana masa / masa bazowa.
- Przemnóż ilość każdego surowca przez ten współczynnik.
- Sprawdź jednostki (kg vs g) i sposób zaokrąglania (czy nie zmienia istotnie udziałów składników).
- Porównaj otrzymane wyniki z wariantami w zestawach I–IV i wybierz ten, który jest zgodny dla wszystkich surowców.
Odpowiedź "W zestawie II." jest poprawna, ponieważ oznacza, że w tym zestawie zachowano wspólny współczynnik skalowania i spójność jednostek dla całej receptury.
Pozostałe zestawy są typowo błędne z następujących powodów:
- "W zestawie I." – często zawiera błąd w wyznaczeniu współczynnika (np. odwrócony iloraz) albo przeliczenie tylko części składników.
- "W zestawie III." – częsty problem to pominięcie zamiany jednostek (g↔kg) lub niekonsekwentne zaokrąglenia, przez co proporcje składników przestają odpowiadać recepturze.
- "W zestawie IV." – bywa wynikiem mechanicznego dopasowania "na oko" bez sprawdzenia wszystkich pozycji, np. poprawna mąka, ale błędne drożdże/cukier/tłuszcz.
Wskazówka egzaminacyjna: po przeliczeniu jednego składnika (np. mąki) oblicz współczynnik i użyj go do szybkiej kontroli 1–2 innych składników. Jeśli współczynnik "nie pasuje" w całym zestawie, zestaw jest błędny.
