KWALIFIKACJA HGT12 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 34.
Korzystając z wykazu kosztów wyżywienia jednej osoby w ośrodku, oblicz cenę gastronomiczną netto usługi wyżywienia czterech osób za dwutygodniowy pobyt, jeżeli ośrodek stosuje marżę gastronomiczną w wysokości 200%.
Ilustracja przedstawia tabelę zatytułowaną "Wykaz kosztów wyżywienia jednej osoby w ośrodku".
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cena gastronomiczna netto powstaje przez zsumowanie kosztów wyżywienia z wykazu dla 4 osób za 14 dni (czyli dla 56 osobodni), a następnie zastosowanie marży 200%. Przy marży 200% cena = koszt × (1 + 2) = koszt × 3. Po podstawieniu danych z wykazu otrzymuje się 1512,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba wykonać kalkulację ceny gastronomicznej netto dla usługi żywienia, korzystając z danych podanych w wykazie kosztów dla jednej osoby. Kluczowe są tu dwa kroki: poprawne przeliczenie kosztu na cały pobyt grupy oraz właściwe zastosowanie marży.

1) Przeliczenie kosztu na liczbę osób i liczbę dni
Dwutygodniowy pobyt to 14 dni. Dla czterech osób liczba "osobodni" wynosi 4 × 14 = 56. Najpierw należy więc odczytany z wykazu koszt wyżywienia (dla 1 osoby w jednostce czasu wskazanej w wykazie) przeliczyć na 56 osobodni. Dopiero wtedy mamy łączny koszt wykonania usługi żywienia dla całej grupy.

2) Zastosowanie marży gastronomicznej 200%
Marża podana w procentach oznacza, o ile zwiększamy koszt, aby uzyskać cenę. Dla marży 200% przyjmuje się mnożnik: (1 + 200%) = (1 + 2) = 3. Innymi słowy, cena netto jest trzykrotnością kosztu.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "1512,00 zł"?
Po wyliczeniu łącznego kosztu dla 56 osobodni i pomnożeniu go przez 3 (z tytułu marży 200%) otrzymuje się 1512,00 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "151,20 zł" – typowo wynika z przesunięcia przecinka lub policzenia tylko ułamka właściwej skali (np. jednej osoby lub jednego dnia), ewentualnie z pominięcia części mnożeń.
  • "1 008,00 zł" – może odpowiadać zastosowaniu innego mnożnika marży (np. pomylenie marży z innym procentem) albo nieuwzględnieniu pełnej liczby osobodni.
  • "108,00 zł" – wskazuje na policzenie kosztu dla bardzo krótkiego okresu lub dla jednej osoby, bez przeliczenia na 4 osoby i 14 dni oraz bez prawidłowego narzutu marżowego.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj wzór w dwóch liniach: (a) koszt całkowity = koszt jednostkowy × liczba osobodni, (b) cena netto = koszt całkowity × (1 + marża). To ogranicza pomyłki typu "zapomniałem o dniach" lub "źle zrozumiałem 200%".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz koszt całkowity usługi (na podstawie wykazu kosztów), a potem zastosuj mnożnik marży. Dla marży 200% cena netto = koszt × (1 + 2) = koszt × 3. To oznacza, że do kosztu "dodajesz" jeszcze dwukrotność kosztu.
Marża 200% oznacza, że planowana nadwyżka (marża) jest równa 200% kosztu. W praktyce cena netto jest wtedy trzykrotnością kosztu: koszt + 200% kosztu = 300% kosztu. Najczęstszy błąd to mylenie tego z dodaniem 200% do ceny końcowej.
Ustal liczbę osobodni: 4 osoby × 14 dni = 56 osobodni. Jeśli wykaz podaje koszt dla 1 osoby na 1 dzień, to koszt całkowity = koszt dzienny × 56. Dopiero z tak wyliczonego kosztu oblicza się cenę netto po doliczeniu marży.
"Osobodnie" upraszczają liczenie kosztów dla grup i pobytów. Zamiast liczyć osobno osoby i dni, mnożysz je, otrzymując jedną wielkość. To minimalizuje pomyłki rachunkowe i ułatwia kontrolę, czy uwzględniono cały pobyt, a nie tylko fragment.
Nie. W praktyce szkolnej i egzaminacyjnej często rozróżnia się te pojęcia: marża to przyrost liczony względem kosztu (prowadzi do mnożnika 1 + p), a inne definicje spotykane w materiałach mogą dotyczyć relacji do ceny. Na egzaminie trzymaj się definicji użytej w zadaniu i w podręczniku.
Najczęstsze pomyłki to: (1) zastosowanie złego mnożnika (np. ×2 zamiast ×3), (2) pominięcie liczby dni lub osób, (3) policzenie tylko kosztu bez marży, (4) błąd w interpretacji "dwa tygodnie" jako 2 zamiast 14 dni. Pomaga zapis działań w dwóch krokach.
Gdy w treści jest wskazane "netto", nie doliczasz podatku VAT. Liczysz wyłącznie koszt i marżę, uzyskując cenę przed podatkiem. Dopiero gdy pytanie wymaga ceny brutto, dodajesz VAT według właściwej stawki (jeśli jest podana). W tym zadaniu kończysz na wartości netto.
Oszacuj rząd wielkości: koszt całkowity dla 56 osobodni powinien być wielokrotnie większy niż koszt dla 1 dnia i 1 osoby. Po marży 200% wynik rośnie trzykrotnie. Jeśli po obliczeniach wychodzi kwota podobna do kosztu jednostkowego, to znaczy, że pominąłeś osoby, dni albo marżę.
To typowy materiał wejściowy do kalkulacji gastronomicznej: koszt jednostkowy (dla 1 osoby) jest podstawą do wyceny usługi dla grupy. Egzamin sprawdza, czy potrafisz odczytać koszt z tabeli/wykazu i przeliczyć go na większą skalę (kilka osób, kilka dni) oraz doliczyć marżę.
Ćwicz schemat: (1) odczyt kosztu jednostkowego, (2) przeliczenie na osobodni, (3) doliczenie marży, (4) kontrola wyniku przez oszacowanie. Warto zrobić własną "ściągę" z mnożników: 10% → ×1,1; 50% → ×1,5; 100% → ×2; 200% → ×3.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Cena gastronomiczna netto powstaje przez zsumowanie kosztów wyżywienia z wykazu dla 4 osób za 14 dni (czyli dla 56 osobodni), a następnie zastosowanie marży 200%."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z kalkulacji gastronomicznej w żywieniu zbiorowym (podręczniki szkolne dla branży gastronomicznej)
  • Zadania rachunkowe: procenty, marża i narzut (zbiory zadań do egzaminów zawodowych)
  • Notatki/ściąga: różnice między marżą a narzutem oraz wzory kalkulacyjne

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego