FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło) to metoda wyceny rozchodu zapasów, w której przyjmuje się, że z magazynu w pierwszej kolejności wydawane są najstarsze partie towaru (najwcześniej przyjęte do magazynu). W praktyce oznacza to, że do dokumentu WZ (rozchód) podstawiasz ceny jednostkowe zaczynając od najstarszego przyjęcia, aż "pokryjesz" całą ilość wydaną.
Jak wykonać obliczenie krok po kroku:
- Odczytaj z zestawienia ilość rozchodu na WZ 1/12/2018 (ile sztuk/kremów wydano).
- Ułóż partie zapasu w kolejności od najstarszej do najnowszej (wg dat przyjęcia).
- Pobieraj ilości z najstarszej partii: jeśli partia nie wystarcza, pobierz całą i brakującą ilość dobierz z kolejnej partii.
- Dla każdej "zużytej" partii policz wartość: ilość z partii × cena jednostkowa partii.
- Zsumuj wartości cząstkowe. Otrzymujesz wartość wydanych z magazynu kremów.
Poprawna jest odpowiedź "1 300,00 zł", bo wynika z konsekwentnego zastosowania FIFO do danych z zestawienia: rozchód wycenia się najpierw cenami najstarszych przyjęć, a dopiero resztę (jeśli trzeba) cenami nowszych partii.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne?
- "1 260,00 zł" zwykle pojawia się, gdy pominięto część rozchodu z kolejnej partii albo użyto zaniżonej ceny (np. przepisano cenę z innego wiersza).
- "1 350,00 zł" jest typowe dla zastosowania niewłaściwej kolejności partii (np. wzięcie droższej, nowszej partii wcześniej) albo dla błędu w mnożeniu ilość × cena.
- "1 380,00 zł" często wynika z potraktowania rozchodu jakby był wyceniany "od końca" (logika zbliżona do LIFO) lub z podwójnego doliczenia części partii.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz na brudno, ile sztuk "schodzi" z każdej partii (np. partia 1: X szt., partia 2: Y szt.). To ogranicza pomyłki i ułatwia kontrolę sumy ilości oraz wartości.