W zadaniach z wyceny rozchodu metodą FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło) kluczowe jest "warstwowe" podejście do zapasu. Oznacza to, że jeśli wydajemy z magazynu 200 sztuk, to nie wyceniamy ich automatycznie jedną ceną. Zamiast tego rozchodujemy towar z najwcześniej przyjętych partii (najstarszych dostaw) i dopiero gdy partia się skończy, przechodzimy do następnej.
Praktyczna procedura liczenia wygląda tak:
- Ustal, jakie partie (dostawy) są dostępne w zestawieniu i w jakiej kolejności chronologicznej.
- Od pierwszej (najstarszej) partii "zdejmij" tyle sztuk, ile jest potrzebne do rozchodu, ale nie więcej niż stan tej partii.
- Jeżeli po wyczerpaniu partii nadal brakuje sztuk do 200, przejdź do kolejnej partii i powtórz krok.
- Dla każdej wykorzystanej partii policz wartość: ilość z partii × cena jednostkowa z tej partii.
- Zsumuj wartości ze wszystkich wykorzystanych partii. Otrzymana suma jest wartością rozchodu z dokumentu.
W tym zadaniu, po zastosowaniu FIFO do danych z zestawienia dla WZ 1/2019, suma wartości rozchodowanych partii daje wynik 4 120,00 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Kwota 4 000,00 zł często pojawia się, gdy ktoś mnoży 200 sztuk przez jedną "okrągłą" cenę i pomija fakt istnienia kilku partii. Wartości 4 010,00 zł i 2 800,00 zł mogą wynikać z pomylenia metody FIFO z inną metodą wyceny (np. uśrednianiem) albo z błędnego odczytu ilości/ceny z tabeli. Dobrym nawykiem jest kontrola: zsumowane ilości zdjęte z partii muszą dać dokładnie 200 sztuk.