W produktach spalania (spalinach) znajduje się m.in. para wodna. Jeśli spaliny zostaną ochłodzone na tyle, że ich temperatura spadnie poniżej punktu rosy, następuje kondensacja pary wodnej (skraplanie). W trakcie tej przemiany fazowej uwalnia się ciepło utajone kondensacji, które w kotle można odzyskać i przekazać do czynnika grzewczego. Właśnie na tym polega charakterystyczna cecha kotłów kondensacyjnych: oprócz "zwykłego" odbioru ciepła jawnego ze spalin, wykorzystują one także energię związaną ze skraplaniem pary wodnej.
Odpowiedź "kondensacyjne." jest poprawna, ponieważ opis wprost wskazuje na odzysk energii pary wodnej ze spalin poprzez ich schłodzenie, czyli uruchomienie zjawiska kondensacji. To jest definicyjny wyróżnik tego typu kotłów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "na biomasę." opisuje rodzaj paliwa, a nie mechanizm odzysku energii z pary wodnej w spalinach. Kocioł na biomasę może mieć różne rozwiązania konstrukcyjne, ale sama kategoria paliwa nie oznacza automatycznie kotła kondensacyjnego.
- "elektryczne." nie wykorzystuje procesu spalania, więc nie wytwarza spalin. Skoro nie ma produktów spalania, nie ma też pary wodnej w spalinach do kondensacji i odzysku ciepła w opisany sposób.
- "fluidalne." odnosi się do sposobu prowadzenia spalania (np. w złożu fluidalnym) i technologii kotła, ale nie jest to synonim kondensacji pary wodnej ze spalin. Można mieć wysoką sprawność i dobre parametry spalania bez odzysku ciepła utajonego kondensacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się motyw pary wodnej w spalinach oraz schłodzenia spalin w celu odzysku energii, praktycznie zawsze chodzi o kondensację i kotły kondensacyjne.
