Pytanie dotyczy tego, kto może przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, czyli takiego, które nie obejmuje danej osoby automatycznie, lecz wymaga zgłoszenia (co do zasady – na wniosek osoby ubezpieczonej, realizowany przez płatnika składek).
Poprawna jest odpowiedź: "Zleceniobiorca z tytułu umowy zlecenia, która stanowi jedyny tytuł do ubezpieczeń społecznych." W praktyce kadrowo‑płacowej umowa zlecenia bywa tytułem do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, natomiast ubezpieczenie chorobowe może być w tej sytuacji dobrowolne – czyli możliwe do objęcia po zgłoszeniu, o ile nie zachodzi inny tytuł, który zmieniałby zasady podlegania ubezpieczeniom.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "Student w wieku 22 lat…" – sam status studenta nie stanowi typowego tytułu do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. W pytaniu nie wskazano żadnej umowy ani innej podstawy, z której wynikałoby podleganie ubezpieczeniom społecznym.
- "Bezrobotny … pobierający zasiłek" – pobieranie zasiłku wiąże się z określonymi zasadami zabezpieczenia, ale nie oznacza automatycznie możliwości "przystąpienia" do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego w rozumieniu typowych tytułów kadrowo‑płacowych. To częsty błąd wynikający z mylenia różnych systemów świadczeń.
- "Pracownik z tytułu umowy o pracę." – dla pracownika ubezpieczenie chorobowe jest co do zasady obowiązkowe, więc nie "przystępuje" on do niego dobrowolnie w tym sensie, w jakim robi to zleceniobiorca.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w odpowiedziach umowę o pracę, najpierw sprawdź, czy pytanie nie dotyczy przypadków, które dla pracownika są obowiązkowe. Natomiast przy umowie zlecenia często testowana jest umiejętność rozróżnienia ubezpieczeń obowiązkowych i dobrowolnych oraz wpływu "innych tytułów" (np. równoległego zatrudnienia) na zakres ubezpieczeń.
