Pojęcie kąta wierzchołkowego łuku odnosi się do kąta zlokalizowanego w wierzchołku (punkcie wierzchołkowym), czyli w punkcie, w którym przecinają się kierunki wyznaczające zmianę kierunku trasy. W typowych szkicach geodezyjnych łuku kołowego wierzchołek jest związany z przecięciem dwóch prostych (często są to styczne do łuku lub kierunki odcinków trasy przed i za łukiem).
Dlatego poprawne rozpoznanie wymaga odróżnienia kilku często mylonych kątów:
- kąt wierzchołkowy – ma wierzchołek w punkcie przecięcia kierunków/stycznych; to on opisuje "załamanie" kierunku, które następnie jest realizowane łukiem,
- kąt środkowy – ma wierzchołek w środku okręgu i jest wyznaczony przez dwa promienie; na rysunkach bywa zaznaczany przy środku,
- kąty związane z cięciwą (np. kąt wpisany/oparty na łuku) – mają wierzchołek na okręgu lub na końcu cięciwy i nie opisują wprost wierzchołka łuku w sensie trasowym.
Odpowiedź "4" jest poprawna, ponieważ na przedstawionym szkicu cyfrą tą oznaczono kąt z wierzchołkiem w punkcie wierzchołkowym (tam, gdzie zbiegają się kierunki tworzące załamanie trasy). Pozostałe oznaczenia odnoszą się do innych elementów geometrii łuku (np. kątów przy środku okręgu lub przy punktach łuku), więc nie spełniają definicji kąta wierzchołkowego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw na szkicu znajdź punkt, w którym "spotykają się" dwa kierunki proste (przed i za łukiem). Dopiero potem sprawdź, którą cyfrą opisano kąt w tym punkcie.
