Korona drogi to pojęcie z budowy dróg odnoszące się do górnej części przekroju drogi (w nasypie lub wykopie), czyli obszaru, na którym "opiera się" zasadnicza część drogi. W praktyce jest to fragment przekroju znajdujący się nad skarpami i stanowiący podstawę dla elementów użytkowych drogi.
W zadaniach egzaminacyjnych korona drogi jest zwykle pokazywana na przekroju poprzecznym i oznacza się ją jako część położoną najwyżej w przekroju ziemnym, z wyraźnie zaznaczonymi granicami przejścia w skarpy. Uczeń powinien umieć odróżnić ją od pojedynczych elementów takich jak:
- jezdnia – część przeznaczona do ruchu pojazdów (zwykle węższa niż cała korona),
- pobocze – pas przy jezdni, który może wchodzić w skład górnej części przekroju,
- skarpa – pochyła powierzchnia nasypu lub wykopu schodząca w dół od korony.
Dlatego przy rozwiązywaniu tego typu pytania kluczowe jest, aby nie utożsamiać korony wyłącznie z jezdnią: korona jest pojęciem "szerszym" i na rysunku oznacza zwykle całą górną część przekroju ziemnego drogi, a nie tylko pas ruchu.
Pozostałe, niepoprawne propozycje (inne cyfry) najczęściej odpowiadają elementom sąsiednim, takim jak skarpa, pobocze lub fragment jezdni. To typowa pułapka: wybór elementu "obok" korony, bo na rysunku wygląda podobnie albo jest równie wysoko położony. Najlepsza strategia egzaminacyjna to: najpierw rozpoznać skarpy (pochyłe boki), a dopiero potem wskazać obszar znajdujący się pomiędzy nimi na górze przekroju – czyli koronę.
