W silnikach elektrycznych spotyka się kilka elementów, które na rysunkach bywają do siebie podobne (okrągłe pokrywy, tarcze, osłony). Żeby poprawnie rozpoznać część, warto powiązać wygląd i położenie elementu z jego funkcją.
"Przewietrznik." jest poprawny, gdy na rysunku widać element przypominający wentylator: posiada łopatki lub kształt wirnika wentylatora i jest zwykle osadzony na wale, przy tylnej części silnika. Jego zadaniem jest wymuszanie przepływu powietrza przez kanały chłodzące (obniżenie temperatury uzwojeń i rdzenia, poprawa warunków pracy łożysk).
"Osłonę przewietrznika." łatwo pomylić z przewietrznikiem, bo osłona znajduje się w tym samym obszarze silnika. Różnica polega na tym, że osłona to element nieruchomy (obudowa/kratka/tunel powietrzny), który zabezpiecza wirujący wentylator oraz kieruje strumień powietrza. Jeśli na rysunku nie ma łopatek lub widać obudowę z otworami, wtedy częściej pasuje osłona, nie sam przewietrznik.
"Tarczę łożyskową." (pokrywa łożyskowa/end shield) rozpoznaje się po tym, że stanowi część korpusu silnika, w której osadzone jest łożysko. Nie ma funkcji tłoczenia powietrza. Na rysunku zwykle widać ją jako masywną tarczę zamykającą korpus z miejscem pod łożysko, a nie jako element o łopatkach.
"Tarczę kołnierzową." wiąże się z mocowaniem silnika kołnierzem do maszyny/obudowy. Charakterystyczne są otwory montażowe i kołnierz przylegający do powierzchni mocowania. Taki element jest konstrukcyjny i nie pełni roli wentylatora.
Na egzaminie pomocne jest szybkie pytanie kontrolne: czy element ma cechy części wirującej, która porusza powietrze? Jeżeli tak, wybór zwykle kieruje się w stronę przewietrznika; jeżeli jest to część nieruchoma otaczająca wentylator, bardziej pasuje osłona; jeżeli widać gniazdo łożyska lub kołnierz z otworami, właściwsza będzie tarcza.
