W silniku prądu stałego podczas pracy prąd płynący w uzwojeniu twornika wytwarza własne pole magnetyczne. To pole zniekształca pole główne maszyny (zjawisko reakcji twornika) i przesuwa strefę neutralną, w której powinno zachodzić przełączanie prądu w zwojach podczas pracy komutatora.
Uzwojenia pomocnicze (spotykane w opisie jako uzwojenia/bieguny komutacyjne) wytwarzają dodatkowe pole w obszarze komutacji, dzięki czemu:
- zmniejszają niekorzystny wpływ reakcji twornika,
- ułatwiają prawidłowe przełączanie prądu w zwojach podczas komutacji,
- ograniczają iskrzenie na szczotkach i przegrzewanie komutatora.
Dlatego odpowiedź "Eliminują niekorzystne zjawiska spowodowane oddziaływaniem twornika" trafnie opisuje ich funkcję: chodzi o ograniczanie skutków pola twornika i problemów komutacyjnych.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne zjawiska lub elementy:
- "Zmniejszają rezystancję obwodu twornika" – uzwojenia nie służą do obniżania rezystancji; rezystancja zależy od materiału, przekroju i długości przewodów, a nie od obecności uzwojeń pomocniczych.
- "Zapobiegają rozbieganiu się silnika przy spadku obciążenia" – rozbieganie wiąże się z charakterystyką silnika (np. przy osłabieniu wzbudzenia), a nie z funkcją uzwojeń pomocniczych od komutacji.
- "Wytwarzają napięcie remanentu" – remanencja dotyczy szczątkowego namagnesowania obwodu magnetycznego, a nie zadania uzwojeń pomocniczych w silniku DC.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się pojęcia "reakcja twornika", "komutacja", "iskrzenie szczotek", najczęściej chodzi o elementy poprawiające warunki przełączania prądu w komutatorze.
