Erozja zębów to chemiczna utrata tkanek twardych (szkliwa i zębiny) spowodowana działaniem kwasów, bez udziału bakterii typowych dla próchnicy. Kluczowe jest źródło kwasu: może być egzogenne (np. dieta) lub endogenne (z przewodu pokarmowego).
Odpowiedź "Bulimia" jest właściwa, ponieważ w bulimii często występują nawrotowe wymioty albo epizody zarzucania treści żołądkowej. W efekcie szkliwo ma kontakt z bardzo kwaśnym środowiskiem, co sprzyja demineralizacji powierzchni zęba i rozwojowi erozji. W praktyce klinicznej zwraca się uwagę na charakterystyczne lokalizacje i współistnienie nadwrażliwości, wygładzenia powierzchni oraz zwiększonej podatności na starcie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Szkorbut" wiąże się głównie z objawami ze strony tkanek miękkich (np. skłonność do krwawień) i ogólnym pogorszeniem stanu przyzębia; nie jest typową przyczyną kwasowej erozji szkliwa.
- "Miażdżyca" to choroba naczyń krwionośnych; nie powoduje bezpośrednio ekspozycji zębów na kwasy, więc nie stanowi klasycznej przyczyny erozji kwasowej.
- "Kandydoza" jest zakażeniem grzybiczym błony śluzowej; może dawać zmiany w jamie ustnej, ale sama w sobie nie tłumaczy mechanizmu chemicznej utraty szkliwa przez kwasy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy erozji "kwasowej", szukaj jednostek chorobowych lub nawyków, które zwiększają kontakt zębów z kwasem (żołądkowym lub dietetycznym). Najpierw rozpoznaj mechanizm, a dopiero potem dopasuj chorobę.
