W zadaniu trzeba rozpoznać metodę pomiaru osnowy geodezyjnej na podstawie rysunku. Jeżeli schemat przedstawia trzy wyraźne stanowiska instrumentu (trzy ustawienia na statywach) powiązane obserwacjami, właściwa jest odpowiedź "Trzech statywów." – nazwa metody wynika bezpośrednio z liczby stanowisk, z których prowadzi się pomiar i wzajemnie kontroluje obserwacje.
Odpowiedź "Wcięć kątowych." dotyczy sytuacji, gdy punkt wyznacza się z przecięcia kierunków/ kątów mierzonych z punktów nawiązania. Na typowych schematach akcentem są kierunki i kąty, a nie "trzy stanowiska" jako idea metody.
Odpowiedź "Wcięć liniowych." odnosi się do wyznaczania położenia punktu z przecięcia odległości (pomiarów długości). Charakterystyczne byłyby linie/łuki odpowiadające odległościom i nawiązania liniowe, a nie układ trzech stanowisk instrumentu jako sedno metody.
Odpowiedź "Niwelacji reperów." dotyczy pomiaru wysokości (różnic wysokości) i wiąże się z reperami oraz typową organizacją ciągu niwelacyjnego. Jeśli rysunek pokazuje przede wszystkim stanowiska instrumentu dla obserwacji osnowy sytuacyjnej/realizacyjnej, a nie ciąg niwelacyjny z reperami i łatami, to niwelacja nie pasuje.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie, co jest "bohaterem" schematu: stanowiska instrumentu (metoda trzech statywów), kąty (wcięcia kątowe), odległości (wcięcia liniowe) czy wysokości/repery (niwelacja). Dopiero potem wybierz nazwę metody.
