Strategia rozciągania marki (brand extension w sensie wejścia w nowe obszary oferty) polega na wykorzystaniu istniejącej, rozpoznawalnej marki rodzinnej do oznaczania produktów lub usług z różnych kategorii. Dzięki temu nowa oferta "pożycza" kapitał marki: zaufanie, skojarzenia jakościowe i znajomość nazwy. W praktyce na opakowaniach/komunikatach widać tę samą nazwę marki pojawiającą się przy produktach, które nie są tylko kolejnymi wariantami tego samego produktu, lecz należą do innych grup asortymentowych.
Odpowiedź "Rozciąganie marki." jest właściwa wtedy, gdy przykład pokazuje rozszerzenie marki rodzinnej poza dotychczasową kategorię (np. ta sama marka na kilku odmiennych typach produktów). To jest typowy zabieg w budowaniu portfela marek, gdy celem jest szybsze wejście na rynek i obniżenie kosztów budowania świadomości nowej nazwy.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują:
- "Marka liniowa." – kojarzy się z układem wariantów w jednej linii (np. różne smaki/pojemności/wersje), a niekoniecznie z wejściem marki w odrębne kategorie. Sama "liniowość" nie opisuje mechanizmu rozszerzenia na nowe kategorie.
- "Pogłębianie marki." – dotyczy zwykle poszerzania lub różnicowania w obrębie tej samej kategorii (kolejne wersje, segmenty, warianty). Jeśli na rysunku marka pojawia się na nowych kategoriach, to nie jest pogłębianie, tylko rozciąganie.
- "Strip marki." – nie jest powszechnie przyjętym, standardowym określeniem strategii architektury marki w polskiej terminologii egzaminacyjnej; traktuje się je jako dystraktor.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy przykład pokazuje nową kategorię (wtedy rozciąganie), czy tylko nowy wariant w tej samej kategorii (wtedy pogłębianie/rozszerzenie linii).
