Wskaźnik wykorzystania powierzchni magazynowej informuje, jaka część dostępnej posadzki jest realnie przeznaczona na miejsca składowania, a jaka "traci się" na korytarze, strefy manewrowe i odstępy technologiczne. Im więcej i szerszych korytarzy, tym niższe wykorzystanie powierzchni.
Składowanie rzędowe w regałach ramowych (system selektywny) zapewnia bezpośredni dostęp do każdej palety. Żeby ten dostęp był możliwy, trzeba zaprojektować korytarze robocze pomiędzy każdym rzędem regałów. To właśnie korytarze "zjadają" znaczną część posadzki, dlatego ta technologia ma najniższy wskaźnik wykorzystania powierzchni.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Regały przejezdne (drive-in) ograniczają liczbę korytarzy, bo wózek wjeżdża w głąb kanałów regału. Mniej korytarzy oznacza zwykle wyższe wykorzystanie powierzchni niż w układzie rzędowym.
- Regały przepływowe tworzą zwarte kanały składowania z prowadnicami/rolkami. Także dążą do ograniczenia powierzchni korytarzy, więc przeciętnie wypadają lepiej niż regały rzędowe.
- Składowanie blokowe bez regałów minimalizuje infrastrukturę i może ograniczać korytarze między jednostkami ładunkowymi, dlatego zwykle daje najwyższe wykorzystanie posadzki (kosztem gorszej selektywności dostępu).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie technologii pojawia się "dostęp do każdej palety", to prawie zawsze oznacza konieczność licznych korytarzy, a więc słabsze wykorzystanie powierzchni. Gdy pojawia się "kanały", "wjazd w regał" lub "blok", zwykle chodzi o większą gęstość składowania na posadzce.
