Wysokości punktów realizacyjnej osnowy wysokościowej wyznacza się metodami, które pozwalają na geodezyjne przenoszenie i kontrolę rzędnych w terenie z odpowiednią dokładnością oraz możliwością powiązania z układem wysokościowym.
Poprawna jest odpowiedź "Niwelacja hydrostatyczna", ponieważ ta metoda opiera się na zasadzie naczyń połączonych i jest użyteczna głównie na krótkich dystansach oraz w warunkach, gdzie łatwo poprowadzić wąż/układ cieczowy (często w zastosowaniach budowlanych lub montażowych). Nie jest to standardowa metoda zakładania lub wyznaczania wysokości punktów osnowy realizacyjnej w terenie.
Dlaczego pozostałe metody są stosowane:
- "Niwelacja geometryczna" to podstawowa, klasyczna metoda wyznaczania różnic wysokości za pomocą niwelatora i łat niwelacyjnych; jest typowa dla osnów wysokościowych i kontroli robót.
- "Niwelacja trygonometryczna" wykorzystuje pomiar kątów pionowych i odległości (np. tachimetrem) i bywa stosowana w geodezji inżynieryjnej, zwłaszcza gdy niwelacja geometryczna jest utrudniona.
- "Niwelacja satelitarna" (GNSS) umożliwia wyznaczanie wysokości w oparciu o pomiary satelitarne; w praktyce wymaga świadomości różnic między wysokością elipsoidalną i wysokością w układzie fizycznym oraz stosowania właściwych modeli/transformacji, ale jest wykorzystywana w pracach terenowych.
Na egzaminie warto zapamiętać: do osnów i kontroli wysokości najczęściej kojarzy się niwelację geometryczną, a hydrostatyczna jest metodą pomocniczą, lokalną i ograniczoną zasięgiem.
