Osnowa wysokościowa służy do przenoszenia i kontroli wysokości (rzędnych) w terenie. Jej istotą jest istnienie punktów odniesienia o znanej wysokości, do których można dowiązać kolejne pomiary. W praktyce takim punktem jest reper (punkt stabilizowany w terenie, któremu przypisano wysokość w określonym układzie odniesienia).
Metody niwelacji polegają na wyznaczaniu różnic wysokości między punktami i na tej podstawie przenoszeniu wysokości oraz zakładaniu kolejnych punktów osnowy. Dlatego w kontekście "pomiaru i zagęszczenia osnowy wysokościowej" właściwym skojarzeniem są repery, ponieważ to one stanowią materialną realizację osnowy wysokościowej w terenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "profilów" – profil w geodezji najczęściej odnosi się do przekroju/profilu podłużnego lub poprzecznego terenu i jest raczej wynikiem opracowania pomiarów, a nie elementem osnowy wysokościowej.
- "barometrycznej" – niwelacja barometryczna wykorzystuje zależność ciśnienia od wysokości i bywa stosowana orientacyjnie; nie jest typową metodą zakładania/zgęszczania osnowy wysokościowej, gdzie wymagana jest kontrolowana dokładność.
- "powierzchniowej" – to określenie nie opisuje standardowej metody niwelacji używanej do tworzenia osnowy wysokościowej; brzmi jak nazwa ogólna i nie wskazuje jednoznacznej techniki pomiaru różnic wysokości między punktami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się osnowa wysokościowa, szukaj odpowiedzi związanych z reperami, punktami wysokościowymi oraz przenoszeniem rzędnych metodą niwelacji.
