Struktura funkcjonalna należy do struktur tradycyjnych (klasycznych), ponieważ opiera się na trwałym podziale przedsiębiorstwa na komórki według funkcji (specjalizacji): np. administracja, kadry, księgowość/finanse, sprzedaż, marketing. W takim układzie pracownicy są grupowani według podobnych zadań, a zależności służbowe są zwykle jednoznaczne i hierarchiczne.
Odpowiedź "Funkcjonalna" jest więc poprawna, bo w typowych ujęciach dydaktycznych właśnie ją wskazuje się jako przykład klasycznego sposobu organizowania pracy w firmie.
Pozostałe propozycje to rozwiązania kojarzone z większą elastycznością lub innym kryterium podziału:
- Dywizjonalna – dzieli firmę na jednostki (dywizje) według produktu, rynku, klienta lub regionu. To inna logika niż funkcje i często występuje w organizacjach rozbudowanych, wielobranżowych.
- Macierzowa – łączy dwa kryteria (np. funkcje i projekty), co może oznaczać podwójne podporządkowanie. Jest typowa dla środowisk wymagających współpracy międzydziałowej.
- Projektowa – opiera się na zespołach tworzonych pod konkretne zadania/projekty, często o charakterze czasowym; struktura jest bardziej zmienna niż w klasycznych układach.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą wskazówkę: jeśli kluczem podziału są funkcje (księgowość, kadry, administracja) – to najczęściej mowa o strukturze tradycyjnej. Gdy pojawiają się projekty, podwójne raportowanie lub częste zmiany zespołów – zwykle wchodzimy w rozwiązania bardziej nowoczesne.
