Częstotliwość Nyquista (często nazywana częstotliwością graniczną dla danego próbkowania) wynika bezpośrednio z twierdzenia o próbkowaniu Nyquista–Shannona. Dla idealnego próbkowania bez aliasingu sygnał o najwyższej częstotliwości fmax musi spełniać warunek, aby częstotliwość próbkowania fs była co najmniej dwukrotnie większa: fs ≥ 2·fmax.
W praktyce definiuje się częstotliwość Nyquista jako połowę częstotliwości próbkowania:
fN = fs/2
Skoro w pytaniu podano fN = 96 kHz, to przekształcamy wzór:
fs = 2·fN = 2·96 kHz = 192 kHz
Dlatego odpowiedź "192 kHz" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "384 kHz" oznaczałoby częstotliwość Nyquista równą 192 kHz (bo połowa z 384 kHz to 192 kHz), a więc nie spełnia warunku z treści.
- "96 kHz" to typowy błąd polegający na zrównaniu częstotliwości Nyquista z częstotliwością próbkowania. Dla 96 kHz próbkowania częstotliwość Nyquista wynosi 48 kHz.
- "48 kHz" to błąd "w drugą stronę" (dzielenie zamiast mnożenia). Dla 48 kHz próbkowania częstotliwość Nyquista wynosi 24 kHz.
W realizacji nagłośnień i rejestracji zrozumienie tej relacji pomaga ocenić, jakie pasmo można wiernie przenieść i kiedy rośnie ryzyko aliasingu (zniekształceń wynikających z nakładania się widm po próbkowaniu). W praktyce stosuje się też filtry antyaliasingowe, ale podstawowa zależność "Nyquist = połowa próbkowania" pozostaje kluczowa.