Suszenie poliestrowych form fleksograficznych wykonuje się po myciu lub obróbce, aby usunąć wilgoć albo pozostałości środków myjących. Ten etap jest krytyczny, bo poliester i materiały warstwowe form mogą reagować na podwyższoną temperaturę: zmieniają wymiary, mogą się falować lub trwale odkształcać. Skutkiem są problemy w druku, np. gorsze pasowanie, zmiana docisku, spadek ostrości detalu i nierówne przenoszenie farby.
Odpowiedź "70°C" wskazuje typowy limit, którego nie powinno się przekraczać podczas suszenia, aby nie doprowadzić do uszkodzeń termicznych i zachować stabilność wymiarową formy.
Pozostałe wartości (30°C, 40°C, 50°C) są niższe, więc z punktu widzenia ryzyka przegrzania nie stanowią takiej granicy bezpieczeństwa. Mogą jednak oznaczać wolniejsze suszenie (dłuższy czas procesu), co w praktyce bywa niekorzystne organizacyjnie, ale same w sobie nie są "temperaturą, której nie wolno przekroczyć".
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać o zasadzie: parametry suszenia dobiera się do materiału formy i zaleceń producenta. Gdy w odpowiedziach pojawia się jedna wyraźnie najwyższa wartość będąca jednocześnie limitem bezpieczeństwa, zwykle jest to temperatura graniczna procesu.
- Wskazówka: zawsze rozróżniaj "temperaturę powietrza w suszarce" od "temperatury samej formy" i nie skracaj procesu przez nadmierne podnoszenie temperatury.
