W kalkulacji poligraficznej warto rozdzielać etap przygotowania (DTP: skład, łamanie, przygotowanie plików), etap wytworzenia obrazu (zależny od technologii) oraz sam etap druku i zużycie materiałów.
Odpowiedź "Liczba złamów w składce." jest właściwa, ponieważ "złam" (łamanie tekstu, podział na strony/kolumny, układ) odnosi się do prac redakcyjno-DTP. To są koszty przygotowalni (czas operatora, korekty, przygotowanie plików), a nie koszt stricte wynikający z drukowania nakładu jako takiego.
Pozostałe odpowiedzi opisują czynniki, które typowo wiążą się z kosztem wykonania nakładu:
- "Technika drukowania." Zmiana technologii (np. różne systemy druku) wpływa na sposób kalkulacji: inne są narzuty czasowe, zużycie materiałów eksploatacyjnych, wydajność i koszty przygotowania produkcji.
- "Ilość form drukowych." W technologiach wykorzystujących formy jest to element kosztotwórczy: przygotowanie form to dodatkowa praca i materiały. Warto pamiętać, że w druku cyfrowym w sensie ścisłym "formy" mogą nie występować w tym samym znaczeniu, ale w ogólnej logice kosztów produkcji poligraficznej liczba form bywa istotna.
- "Ilość stron publikacji." Więcej stron to zwykle większe zużycie papieru i większy czas pracy urządzeń, a więc wyższy koszt jednostkowy i całkowity.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi "co nie wpływa na koszt drukowania", szukaj opcji dotyczącej innego etapu niż druk (np. składu, redakcji, projektu). To często pozwala odróżnić koszty przygotowania od kosztów produkcji nakładu.
