Frezowanie nawierzchni o konstrukcji podatnej dotyczy w praktyce warstw bitumicznych (asfaltowych). Produktem takiej operacji jest destrukt asfaltowy, czyli materiał odzyskany zawierający kruszywo z lepiszczem asfaltowym. Dzięki temu destrukt może być ponownie zagospodarowany jako składnik mieszanek stosowanych w warstwach konstrukcyjnych drogi, w tym w mieszankach typu MCE, wykorzystywanych m.in. do wykonywania podbudów na drogach o mniejszym obciążeniu ruchem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Beton cementowy – to materiał charakterystyczny dla nawierzchni sztywnych, a nie podatnych. Przy frezowaniu typowej nawierzchni asfaltowej nie otrzymuje się "betonu cementowego" jako materiału odzyskanego.
- Stabilizator mastyksu – jest to określenie dodatku/środka technologicznego związanego z mastyksami, a nie standardowy materiał uzyskiwany w wyniku frezowania nawierzchni i przeznaczany jako kruszywowy składnik mieszanki do podbudowy.
- Wypełniacz nawierzchni bitumicznej – wypełniacz (drobna frakcja mineralna) jest składnikiem recepturowym mieszanek mineralno-asfaltowych, ale nie stanowi typowego, samodzielnego materiału "otrzymywanego w wyniku sfrezowania" nawierzchni w rozumieniu materiału odzyskanego do ponownego użycia jako główny składnik.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się frezowanie i nawierzchnia podatna, pierwszym skojarzeniem powinien być asfalt, a więc materiałem z odzysku będzie destrukt asfaltowy. Dopiero później rozważa się, w jakich mieszankach i warstwach można go zastosować.
