Polarymetr jest przyrządem analitycznym do badania substancji optycznie czynnych, czyli takich, które powodują zmianę (obrót) płaszczyzny polaryzacji światła spolaryzowanego po przejściu przez próbkę.
Dlatego parametrem, który w polarymetrii jest bezpośrednio odczytywany, jest kąt skręcania płaszczyzny polaryzacji światła (często podawany w stopniach). Znak skręcenia i jego wartość zależą m.in. od rodzaju związku, stężenia roztworu, długości drogi optycznej w rurce pomiarowej oraz warunków pomiaru (np. temperatura, długość fali).
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych technik instrumentalnych:
- Absorbancja roztworu jest mierzona w spektrofotometrii (UV-Vis/IR), gdzie analizuje się pochłanianie promieniowania, a nie obrót polaryzacji.
- Różnica współczynników załamania dotyczy zjawisk refrakcyjnych i jest typowa dla refraktometrii lub metod porównawczych opartych o współczynnik załamania, a nie dla klasycznego odczytu w polarymetrze.
- Refrakcja roztworu (załamanie światła) również wiąże się z refraktometrami; polarymetr może wykorzystywać układ optyczny, ale jego wskazanie nie jest "refrakcją", tylko kątem skręcenia.
W praktyce przemysłu chemicznego polarymetria bywa używana jako szybka kontrola jakości dla roztworów zawierających związki o aktywności optycznej (np. wybrane cukry lub inne substancje chiralne), gdy istotne jest potwierdzenie zgodności partii surowca/produktu z wymaganym parametrem optycznym.
