W korespondencji biurowej często używa się skrótów, ale ich zapis powinien być zgodny z zasadami ortografii i przyjętą normą edytorską, bo wpływa na profesjonalizm dokumentu oraz jego jednoznaczność.
Skrót od wyrażenia "wyżej wymieniony" zapisuje się jako "ww.". Jest to skrót literowy, po którym stawia się kropkę, ponieważ jest to forma skrócona (a nie pełne słowo). Taki zapis jest typowy dla wielu skrótów używanych w pismach (zwłaszcza, gdy skrót nie jest samodzielnym, utrwalonym skrótowcem wymawianym jako wyraz).
Dlaczego pozostałe formy są niepoprawne lub niezalecane w pismach biurowych?
- "ww" – brak kropki sprawia, że zapis wygląda jak skrótowiec/oznaczenie, a nie standardowy skrót. W dokumentach formalnych zwykle wymaga się konsekwentnego zapisu skrótów z kropką.
- "w/w" – zapis z ukośnikiem bywa spotykany w szybkich notatkach, formularzach lub w praktyce nieformalnej, ale w starannej polszczyźnie urzędowej jest uznawany za nienormatywny albo co najmniej niezalecany. Ukośnik może też utrudniać automatyczne przeszukiwanie i korektę tekstu.
- "w.w." – sugeruje, że skrót składa się z dwóch niezależnych skrótów "w." i "w.", co nie odpowiada budowie wyrażenia. Dodatkowe kropki rozbijają skrót i wprowadzają chaos typograficzny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy poprawnego zapisu skrótu, zwracaj uwagę na to, czy forma pasuje do standardów pism biurowych (kropki, brak ukośników, konsekwencja zapisu). To częsty obszar, w którym potoczna praktyka różni się od normy.
