W systemach komórkowych pracujących w trybie FDD (dupleks z podziałem częstotliwości) transmisja w górę (uplink, od terminala do stacji bazowej) i w dół (downlink, od stacji bazowej do terminala) odbywa się w dwóch różnych, sparowanych zakresach częstotliwości. Dzięki temu nadawanie i odbiór mogą zachodzić jednocześnie, bez przełączania się w czasie.
Dla GSM 900 (pasmo 900 MHz) typowe sparowanie wynosi: 890–915 MHz jako uplink oraz 935–960 MHz jako downlink. To charakterystyczna para, często używana w zadaniach egzaminacyjnych do rozpoznania standardu na podstawie samych liczb. Różnica między zakresami (tzw. odstęp dupleksowy) jest stała dla tego planu pasma, co dodatkowo ułatwia identyfikację.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- UMTS (3G) ma inne zdefiniowane pasma i inne zakresy par uplink/downlink; nie jest identyfikowany przez parę 890–915 i 935–960 MHz.
- GSM 850 odnosi się do pasma w okolicy 850 MHz, więc jego zakresy uplink/downlink są przesunięte względem 900 MHz i nie pokrywają się z podanymi wartościami.
- LTE (4G) korzysta z wielu pasm (różne "bandy"); samo LTE nie jest utożsamiane z jedną, stałą parą 890–915 / 935–960 MHz.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu widzisz parę 890–915 oraz 935–960 MHz, skojarz ją z nazwą GSM 900 i z ideą parowanych zakresów FDD (oddzielny tor uplink i downlink).
