Wskaźniki organoleptyczne (sensoryczne) to takie cechy wody, które można ocenić bezpośrednio zmysłami człowieka, bez użycia aparatury. Typowo zalicza się do nich m.in. zapach i smak (czasem także barwę czy mętność w ujęciu opisowym).
Odpowiedź "Zapach." jest poprawna, ponieważ do jego oceny wystarcza zmysł węchu: można stwierdzić obecność i charakter niepożądanego zapachu (np. "stęchły", "siarkowodorowy") jako sygnał możliwych zanieczyszczeń lub procesów zachodzących w wodzie.
Pozostałe odpowiedzi nie są typowo oceniane organoleptycznie, ponieważ wymagają pomiaru:
- "Odczyn." oznacza kwasowość/zasadowość (pH). Człowiek nie jest w stanie wiarygodnie określić pH węchem czy wzrokiem; stosuje się mierniki pH lub metody wskaźnikowe.
- "Twardość." zależy głównie od zawartości jonów wapnia i magnezu. Może dawać pośrednie obserwacje (np. osady kamienia), ale sama wartość twardości wymaga oznaczeń analitycznych.
- "Temperatura." jest wielkością fizyczną oznaczaną termometrem lub sondą; subiektywne wrażenie "zimna/ciepła" nie stanowi poprawnej oceny wskaźnika jakości wody.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli cechę da się opisać zmysłami i ma charakter wrażeń (zapach, smak), to jest organoleptyczna; jeśli jest to wielkość liczbowa wymagająca przyrządu (pH, temperatura) lub analizy chemicznej (twardość), to nie jest typowo organoleptyczna.
