Druk tamponowy to technika, w której obraz jest przenoszony pośrednio: najpierw farba trafia na matrycę (cliché), a następnie jest podbierana i oddawana na podłoże przez tampon (najczęściej silikonowy). Kluczową cechą rozpoznawczą urządzeń do tampondruku jest więc obecność elementu wykonującego elastyczny kontakt z podłożem, czyli tamponu, oraz układu współpracującego z cliché.
Poprawna odpowiedź to ta, która wskazuje rysunek przedstawiający właśnie zespół tamponowy (tampon i jego mechanizm ruchu, często także rejon matrycy). Taki element umożliwia nanoszenie nadruku na powierzchnie trudne dla innych technik: małe detale, kształty wypukłe/wklęsłe, nierówne obudowy, elementy z tworzyw.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, jeśli przedstawiają elementy charakterystyczne dla innych technik (np. układ cylindrów i wałków typowy dla offsetu, rozwiązania spotykane w sitodruku lub w druku cyfrowym). W tampondruku decydujące jest to, że nośnikiem transferu jest tampon, a nie forma płaska dociskana przez cylinder czy siatka sitowa.
- Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na ilustracji miękkiego, gumowego/silikonowego "stempla" oraz miejsca, gdzie pobiera farbę z matrycy.
- Typowa pułapka: mylenie dowolnej maszyny drukującej z tampondrukiem bez identyfikacji elementu roboczego.
