Izolacja termiczna w budynkach ma za zadanie zmniejszyć straty ciepła przez przegrody (ściany, dach, strop, podłogę) i ograniczyć ryzyko wychładzania pomieszczeń. Materiał izolacyjny powinien mieć możliwie niskie przewodnictwo cieplne, co w praktyce uzyskuje się przez porowatą lub włóknistą strukturę zatrzymującą powietrze.
"Wełna szklana" jest powszechnie stosowana jako termoizolacja, ponieważ jej włókna tworzą układ z licznymi przestrzeniami powietrznymi, a powietrze jest słabym przewodnikiem ciepła. Z tego powodu wełna szklana pojawia się w typowych rozwiązaniach ociepleń, szczególnie w dachach skośnych, stropach, sufitach podwieszanych oraz w ścianach warstwowych.
W tym zadaniu kluczowe jest odróżnienie materiałów izolacyjnych od materiałów konstrukcyjnych (np. do wykonywania elementów nośnych) oraz od materiałów o innej funkcji (np. hydroizolacyjnej). Niestety w przekazanych danych nie podano treści odpowiedzi błędnych, więc nie da się szczegółowo omówić, dlaczego każda z nich jest niepoprawna. Typowe pułapki w takich pytaniach polegają na tym, że odpowiedzi błędne bywają materiałami "budowlanymi", ale używanymi do zupełnie innych zadań niż ocieplenie.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zadaj sobie pytanie, czy dany wyrób realnie występuje jako warstwa ocieplenia (np. w matach/płytach izolacyjnych), czy raczej jest używany jako element konstrukcyjny lub wykończeniowy. To pomaga uniknąć wyboru na podstawie samej znajomości nazwy materiału.
