Kanał dystrybucji opisuje drogę produktu od producenta do odbiorcy. W gastronomii odbiorcą jest zakład gastronomiczny, który kupuje surowce, półprodukty lub produkty gotowe.
Z punktu widzenia ekonomiki zakupu (w sensie ceny nabycia), każde dodatkowe ogniwo w kanale zwykle oznacza:
- dodatkową marżę/narzut kolejnego uczestnika rynku,
- koszty operacyjne związane z magazynowaniem, kompletacją i obsługą zamówienia,
- często także koszty ryzyka i strat, które mogą być "wbudowane" w cenę.
Dlatego odpowiedź "Producent -> zakład gastronomiczny" jest uznawana za najkorzystniejszą ekonomicznie w uproszczonym modelu: produkt trafia bezpośrednio do zakładu, bez pośrednika, hurtu i detalu. Przy założeniu porównywalnej jakości, ilości i warunków dostaw, taka droga ogranicza liczbę narzutów.
Pozostałe odpowiedzi zawierają dodatkowe ogniwa:
- "Producent -> pośrednik -> zakład gastronomiczny" wprowadza podmiot, który musi zarobić na usłudze sprzedaży i obsłudze, więc cena zwykle rośnie.
- "Producent -> handel hurtowy -> zakład gastronomiczny" dodaje hurt, który zapewnia dostępność i logistykę, ale również stosuje marże oraz może doliczać koszty operacyjne.
- "Producent -> handel hurtowy -> handel detaliczny -> zakład gastronomiczny" jest najdłuższym kanałem, w którym występują dwa dodatkowe poziomy obrotu (hurt i detal), co z reguły zwiększa koszt zakupu.
W praktyce warto pamiętać, że "najkorzystniej ekonomicznie" może oznaczać także koszt całkowity (np. transport, częstotliwość dostaw, minimalne partie, straty, czas personelu). Jednak przy typowej interpretacji egzaminacyjnej liczy się zasada: im mniej pośredników, tym zwykle niższa cena.
