W językach IEC 61131-3 ten sam algorytm sterowania można zapisać różnymi notacjami, m.in. jako LD (Ladder Diagram) oraz FBD (Function Block Diagram). Zadanie polega na rozpoznaniu, który zapis drabinkowy daje dokładnie takie samo zachowanie wejść i wyjścia jak przedstawiony zapis blokowy.
Najpewniejsza metoda porównania to sprowadzenie obu zapisów do tych samych reguł logiki:
- Połączenia szeregowe w LD oznaczają, że warunek jest spełniony tylko wtedy, gdy spełnione są wszystkie składowe — odpowiada to funkcji AND w FBD.
- Gałęzie równoległe w LD oznaczają, że wystarczy spełnienie jednej z gałęzi — odpowiada to funkcji OR w FBD.
- Negacja: w FBD jest to blok NOT, a w LD najczęściej odwzorowuje ją styk normalnie zamknięty (NC), który przewodzi przy stanie logicznym 0 sygnału.
- Wyjście: w FBD jest wyjściem bloku/połączenia, a w LD zwykle jest to cewka sterowana wynikiem warunku po lewej stronie.
Poprawny wariant LD musi więc zachować: (1) te same wejścia (lub ich negacje), (2) ten sam układ grupowania (kolejność AND/OR i miejsca negacji), (3) to samo przypisanie wyniku do wyjścia/cewki. Typowe błędy w wariantach niepoprawnych to: zamiana szeregu z równoległym (AND ↔ OR), przesunięcie negacji na inne wejście (NOT w złym miejscu), albo "zgubienie" jednej gałęzi powodujące inne warunki załączenia cewki.
W praktyce egzaminacyjnej warto: najpierw nazwać bloki w FBD (AND/OR/NOT), potem narysować sobie skrótowo odpowiadającą im drabinkę (szereg/równolegle, NO/NC), a dopiero na końcu porównać z wariantami odpowiedzi.
