W sieci SFC (Sequential Function Chart) program jest opisany jako sekwencja kroków połączonych przejściami. Każdy krok może mieć przypisane akcje, które wpływają na wyjścia sterownika (np. lampkę H1).
Jeżeli z fragmentu SFC wynika, że w kroku 2 wyjście sterownika powiązane z H1 jest ustawiane na 1 i niepamiętane, to oznacza to typowe zachowanie: wyjście jest w stanie 1 tylko w czasie, gdy krok 2 jest aktywny. Gdy sekwencja przejdzie do kolejnego kroku (krok 2 przestaje być aktywny), akcja przestaje obowiązywać i wyjście wraca do 0, o ile nie ma innego miejsca w programie, które je podtrzymuje.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "ustawiane na 1 i zapamiętane" opisuje sytuację, w której po zakończeniu kroku 2 stan 1 byłby dalej utrzymywany (jak po operacji SET). To wymagałoby mechanizmu pamiętania stanu, a nie zwykłej akcji zależnej od aktywności kroku.
- "natychmiast zerowane" sugeruje, że nawet w trakcie kroku 2 wyjście byłoby od razu sprowadzone do 0. Taka interpretacja nie pasuje do opisu "ustawiane na 1" i wymagałaby dodatkowej akcji resetującej albo sprzecznego sterowania.
- "ustawiane na 1 z opóźnieniem" oznaczałoby istnienie elementu czasowego (opóźnienia załączenia). Samo stwierdzenie o pracy w kroku 2 nie implikuje opóźnienia, jeśli nie ma kwalifikatora czasowego lub bloku czasowego.
W praktyce rozpoznanie, czy sygnał jest niepamiętany, jest kluczowe przy sygnalizacji stanów maszyny: lampka ma świecić tylko w danym etapie cyklu, a po przejściu dalej ma zgasnąć automatycznie.
