Rysunek złożeniowy (montażowy) służy do pokazania zespołu, czyli wyrobu złożonego z wielu elementów. Kluczowe jest to, że nie opisuje on jednego detalu do wykonania, lecz pokazuje jak części są ze sobą połączone i jakie mają wzajemne położenie.
Najczęstsze cechy, które pomagają rozpoznać rysunek złożeniowy na arkuszu egzaminacyjnym, to:
- wiele różnych części widocznych jednocześnie (śruby, podkładki, korpusy, pokrywy itp.),
- odnośniki/numery pozycji przypisane do elementów (zwykle prowadnice z numerem),
- często przekrój złożenia, aby pokazać elementy wewnętrzne i sposób montażu,
- w praktyce dokumentacyjnej bywa z nim powiązane zestawienie części (BOM), nawet jeśli na samym rysunku nie jest pokazane wprost.
Odpowiedź wskazująca rysunek z tymi cechami jest poprawna, ponieważ identyfikuje dokument przedstawiający złożony element oraz relacje pomiędzy jego częściami.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, gdy odpowiadają rysunkom innego typu, np.:
- rysunkowi wykonawczemu pojedynczego detalu (z wymiarami i tolerancjami, ale bez pozycji części),
- schematowi ideowemu/elektrycznemu (pokazuje połączenia funkcjonalne symbolami, a nie rzeczywistą geometrię zespołu),
- rzutowi poglądowemu, który nie identyfikuje elementów składowych ani nie pokazuje montażu.
W kontekście BHP umiejętność odczytania rysunku złożeniowego pomaga np. przy ocenie maszyn: łatwiej wtedy wskazać, które elementy są ruchome, gdzie mogą powstawać strefy niebezpieczne oraz jakie osłony i zabezpieczenia są częścią zespołu.
