Aby silnik mógł pracować bez przerw przy znamionowym obciążeniu, musi spełniać warunek pełnej zgodności z układem zasilania pokazanym na schemacie oraz z danymi z tabeli.
W praktyce sprawdza się przede wszystkim:
- Rodzaj zasilania: silnik przeznaczony do sieci trójfazowej wymaga 3~; silnik jednofazowy nie zapewni poprawnej pracy w układzie 3~ (i odwrotnie, zależnie od konstrukcji i układu).
- Napięcie znamionowe: wartości na tabliczce (np. zestawy typu 230/400 V lub 400/690 V) muszą odpowiadać napięciu w danym układzie. Błędne napięcie skutkuje zbyt dużym prądem (przegrzewanie, zadziałanie zabezpieczeń) albo zbyt małym momentem (brak możliwości utrzymania obciążenia).
- Sposób połączenia uzwojeń: jeśli układ wymusza połączenie w gwiazdę lub w trójkąt, to silnik musi być do tego przystosowany. Mylenie warunku Y/Δ jest jedną z najczęstszych przyczyn błędnego doboru.
- Praca ciągła i obciążenie znamionowe: "bez przerw" oznacza, że przy zadanym obciążeniu silnik nie powinien wymagać przerw na chłodzenie ani pracować poza dopuszczalnym prądem/temperaturą. W doborze liczy się nie tylko moc, ale też dopuszczalne warunki pracy.
Dlaczego pozostałe propozycje mogą być błędne? Typowe przyczyny to: niedopasowanie napięcia do sieci, przeznaczenie do innego rodzaju zasilania (1~ zamiast 3~), konieczność innego połączenia uzwojeń niż wynika z układu albo parametry prądowe wskazujące na przeciążenie przy pracy znamionowej. W zadaniu egzaminacyjnym poprawny wybór wynika z jedynego wiersza w tabeli, który spełnia wszystkie te warunki jednocześnie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal z rysunku jaką sieć i jakie połączenie wymusza układ, a dopiero potem filtruj w tabeli silniki, które spełniają te dwa warunki. Na końcu sprawdź, czy praca przy obciążeniu znamionowym jest możliwa bez przeciążeń prądowych.
