Ochrona przeciwprzepięciowa przekształtnika zasilanego z sieci AC ma ograniczyć skutki impulsów napięciowych (łączeniowych i atmosferycznych), które mogą uszkodzić elementy półprzewodnikowe w torze mocy i w obwodach sterowania. Skuteczne układy ochronne muszą albo ograniczać amplitudę przepięcia, albo tłumić szybkie narastanie napięcia (du/dt) i związane z tym zjawiska komutacyjne.
Rezystory są elementami liniowymi: ich opór w typowym zakresie pracy nie zależy od napięcia. W praktyce oznacza to, że nie działają jak ogranicznik przepięć. Mogą jedynie powodować spadek napięcia proporcjonalny do prądu (U=RI), ale przy impulsie przepięciowym nie "odprowadzają" energii w kontrolowany sposób tak, aby utrzymać napięcie na bezpiecznym poziomie dla elektroniki mocy. Układ trzech rezystorów połączonych w gwiazdę stanowi więc wyłącznie obciążenie rezystancyjne, a nie ochronę.
Warystory (VDR) są elementami nieliniowymi: przy napięciu znamionowym mają dużą rezystancję, a przy przepięciu ich rezystancja gwałtownie maleje. Dzięki temu zaczynają przewodzić, przejmują energię impulsu i ograniczają amplitudę napięcia na zaciskach chronionego urządzenia.
Diody Zenera włączane w układach ograniczających/stabilizujących przewodzą w kierunku zaporowym po przekroczeniu napięcia przebicia, co pozwala "przyciąć" napięcie do poziomu bezpieczniejszego dla wrażliwych obwodów (zwłaszcza sterowania).
Układ RC (gasikowy) tłumi szybkie zmiany napięcia i przepięcia komutacyjne, zmniejszając stromość narastania i energię impulsów w niektórych scenariuszach przełączania. Jest to typowe rozwiązanie ochronne w elektronice mocy.
W kontekście obiektów gazowniczych (pompy, dmuchawy, sprężarki) awaria przekształtnika może zatrzymać proces technologiczny, dlatego poprawny dobór elementów ochrony przeciwprzepięciowej ma bezpośrednie znaczenie eksploatacyjne.
