Silnik asynchroniczny (indukcyjny) jednofazowy działa na zasadzie indukcji elektromagnetycznej: prąd w uzwojeniach stojana wytwarza pole magnetyczne, które powoduje powstanie prądów w wirniku i w konsekwencji momentu elektromagnetycznego. W tej konstrukcji nie jest potrzebne doprowadzanie prądu do wirnika przez elementy cierne.
Dlatego odpowiedź "Szczotkotrzymacz." jest poprawna: szczotkotrzymacz służy do mocowania szczotek, a szczotki współpracują z komutatorem (lub pierścieniami) w maszynach, w których zachodzi konieczność przekazywania prądu do części wirującej przez styk ślizgowy. Typowy jednofazowy silnik indukcyjny nie ma komutatora ani szczotek, więc nie ma też szczotkotrzymacza.
Pozostałe odpowiedzi opisują elementy, które w silniku indukcyjnym występują:
- "Rdzeń." – rdzeń magnetyczny (pakiet blach) jest potrzebny do prowadzenia strumienia magnetycznego i ograniczenia strat; dotyczy to zarówno stojana, jak i wirnika.
- "Uzwojenie stojana." – stojan zawiera uzwojenia (główne oraz zwykle pomocnicze/rozruchowe w silnikach jednofazowych), które tworzą pole magnetyczne niezbędne do pracy.
- "Uzwojenie wirnika." – w praktyce szkolnej i eksploatacyjnej jednofazowe silniki indukcyjne są najczęściej klatkowe; wirnik ma wtedy przewodniki klatki zamiast klasycznego uzwojenia wyprowadzonego na zewnątrz. Mimo to w ujęciu ogólnym wirnik posiada część przewodzącą, w której indukują się prądy. To rozróżnienie bywa źródłem pomyłek terminologicznych, ale nie prowadzi do wniosku o obecności szczotek.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się elementy typu szczotki, komutator, szczotkotrzymacz, to są to typowe skojarzenia z maszynami komutatorowymi. Dla silników indukcyjnych kluczowe są: rdzeń, stojan z uzwojeniami oraz wirnik (najczęściej klatkowy) i szczelina powietrzna.
