Układ przedstawia typowe sterowanie dwoma stycznikami z funkcjami START/STOP, samopodtrzymania oraz zależności/sekwencji między K1 i K2.
Gałąź K1: przycisk STOP S3 jest stykiem rozwiernym (NC). Równolegle do S3 włączono styk pomocniczy K2 (NO). Oznacza to, że gdy K2 jest załączony, jego styk zamyka obejście (bocznik) S3. Dalej w obwodzie jest START S1 (NO) oraz styk podtrzymujący K1 (NO) włączony równolegle do S1, co daje samopodtrzymanie po puszczeniu START.
Gałąź K2: STOP S4 (NC) rozłącza zasilanie K2 zawsze. START S2 (NO) ma równoległy styk podtrzymujący K2 (NO). W szeregu z cewką K2 znajduje się styk K1 (NO), więc K2 może zostać załączony tylko wtedy, gdy K1 już pracuje.
Na tej podstawie:
- Opis "S1 uruchamia K1 z podtrzymaniem" jest poprawny: START + styk K1 zapewniają samopodtrzymanie.
- Opis "S2 uruchamia K2 z podtrzymaniem, gdy pracuje K1" jest poprawny: styk K1 w szeregu warunkuje zasilenie cewki K2, a styk K2 podtrzymuje.
- Opis "S4 wyłącza K2 zawsze" jest poprawny, bo S4 jest w szeregu w gałęzi K2 i nie ma pokazanej blokady obejściowej.
- Niepoprawne działanie to sytuacja, gdy przy włączonych K1 i K2 naciśnięcie S3 wyłącza K1. Wtedy K1 nie powinien odpaść, ponieważ styk K2 równoległy do S3 utrzymuje ciągłość obwodu. Taki objaw wskazuje typowo na uszkodzony styk pomocniczy K2, jego niewłaściwy dobór (np. użycie NC zamiast NO) albo błąd okablowania.
W praktyce taka blokada elektryczna zapobiega przerwaniu pracy pierwszego stopnia (K1) w czasie pracy drugiego (K2), co bywa wymagane dla poprawnej sekwencji procesu technologicznego.
