Możliwość sterowania obrotem wirnika o zadany kąt jest typową cechą silnika krokowego. Taki silnik nie obraca się płynnie jak klasyczne silniki prądu przemiennego czy stałego, lecz wykonuje ruch w kolejnych, zdefiniowanych krokach kątowych. W praktyce sterownik podaje sekwencję impulsów (przełączeń uzwojeń), a każdy impuls odpowiada określonej zmianie położenia wirnika. Dzięki temu, znając liczbę kroków (oraz ewentualnie mikrokroków), można ustawić żądane położenie kątowe.
Odpowiedź "Krokowy." jest więc poprawna, bo wprost opisuje napęd przeznaczony do pozycjonowania, a nie tylko do wytwarzania momentu i prędkości obrotowej.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do wymagania precyzyjnego pozycjonowania:
- "Repulsyjny." – nazwa odnosi się do szczególnej konstrukcji i zjawisk elektromagnetycznych, a nie do sterowania pozycją w krokach. Tego typu silniki nie są standardowo kojarzone z zadawaniem kąta przez liczbę impulsów.
- "Histerezowy." – pracuje dzięki zjawisku histerezy magnetycznej i jest używany raczej tam, gdzie istotna jest stabilna praca/synchronizacja w pewnych warunkach, a nie skokowe ustawianie położenia kątowego.
- "Reduktorowy." – to określenie jest problematyczne, ponieważ reduktor jest przekładnią (elementem mechanicznym zmniejszającym prędkość i zwiększającym moment), a nie rodzajem silnika jako maszyny elektrycznej. Nawet jeśli silnik współpracuje z przekładnią, nie oznacza to z definicji możliwości zadawania kąta w sposób typowy dla silnika krokowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się pozycjonowanie i "zadany kąt", szukaj rozwiązań opartych o ruch skokowy (kroki/mikrokroki) albo o sprzężenie zwrotne (enkoder) – w tym zestawie odpowiedzi pasuje silnik krokowy.
