Reflektometr TDR wysyła impuls do badanego toru i obserwuje odbicia powstające na miejscach, gdzie zmienia się impedancja linii. W miedzianej symetrycznej linii abonenckiej typowe zdarzenia dają charakterystyczne ślady na reflektogramie.
Złącze (połączenie/łącznik) jest zwykle zdarzeniem punktowym: wprowadza niewielką, krótką nieciągłość (np. inny przekrój, inna geometria pary, dodatkowa pojemność/indukcyjność, nieidealny styk). Na wykresie objawia się to jako lokalne zaburzenie amplitudy w pewnej odległości od początku toru, po którym przebieg "wraca" do typowego poziomu dla dalszego odcinka linii. To odróżnia złącze od uszkodzeń krytycznych.
- Przerwa (rozwarcie) daje silne odbicie typowe dla zakończenia o bardzo dużej impedancji; często wygląda jak wyraźna zmiana, po której nie analizuje się już "ciągłości" toru dalej.
- Zwarcie daje silne odbicie o przeciwnym znaku (zakończenie o bardzo małej impedancji) i również ma charakter "końca" użytecznego toru.
- Odgałęzienie (mostek, odczep) może powodować bardziej złożony ślad: oprócz pierwszej nieciągłości pojawiają się dodatkowe odbicia wynikające z drugiej gałęzi i jej zakończenia.
- Jednorodna zmiana kabla (np. przejście na inny typ/średnicę) może powodować skok poziomu odbicia utrzymujący się na dalszym odcinku, a nie tylko krótki "punkt" na wykresie.
Dlatego poprawna odpowiedź to reflektogram przedstawiający niewielkie, punktowe zaburzenie typowe dla złącza w torze miedzianym, a nie ślad odpowiadający przerwie, zwarciu lub rozgałęzieniu. Na egzaminie warto zawsze porównać: (1) czy zdarzenie jest punktowe czy "trwa" dalej, (2) czy wygląda jak zakończenie toru, (3) czy pojawiają się wielokrotne odbicia sugerujące odgałęzienie.