W języku LD (Ladder Diagram) zapis programu przypomina schemat drabinkowy: po lewej i prawej stronie są "szyny zasilania", a pomiędzy nimi buduje się szczeble (rungi), które opisują warunki sterowania wyjściem (np. cewką/bitami wyjściowymi).
Funkcja logiczna AND (koniunkcja) oznacza: wynik jest równy 1 tylko wtedy, gdy wszystkie wejścia/warunki są równe 1. W LD najprostszym odpowiednikiem AND jest połączenie szeregowe styków w jednym szczeblu. Taki zapis działa tak, że "ciągłość" szczebla pojawia się dopiero wtedy, gdy każdy kolejny styk w szeregu jest spełniony (np. styk NO jest zamknięty, a styk NC pozostaje w stanie przewodzenia zgodnie z logiką negacji).
W praktyce można to czytać tak: wyjście włącza się, jeśli warunek 1 i warunek 2 i warunek 3 są prawdziwe. To jest dokładnie AND.
Dla porównania, typowe pomyłki wynikają z mylenia AND z OR:
- OR w LD realizuje się przez połączenie równoległe gałęzi: wystarczy, że jedna z gałęzi przewodzi, aby wyjście mogło się załączyć.
- NOT jest realizowane przez użycie styku normalnie zamkniętego (NC) lub odpowiedniego bloku negacji: warunek jest spełniony, gdy sygnał wejściowy ma stan przeciwny.
Jeżeli wśród opcji odpowiedzi pojawia się zapis z dwoma (lub większą liczbą) styków ustawionych jeden za drugim w tej samej gałęzi, a dopiero na końcu znajduje się cewka/wyjście, to taki zapis odpowiada AND. Z kolei wariant z dwiema gałęziami równoległymi (styk nad stykiem) odpowiada OR, a warianty z odwróceniem warunku dotyczą NOT lub kombinacji z negacją.
Na egzaminie warto stosować prostą regułę: szeregowo = AND, równolegle = OR. Dzięki temu szybko rozpoznasz, który zapis LD odpowiada danej funkcji logicznej.
