W harmonogramach czasu pracy kierowcy ocenianych według AETR kluczowe są trzy elementy: maksymalny nieprzerwany czas prowadzenia, obowiązkowa przerwa w jeździe oraz odpoczynek dobowy.
Za poprawny uznaje się taki plan, w którym:
- kierowca nie prowadzi bez przerwy dłużej niż 4,5 godziny,
- po takim okresie prowadzenia występuje przerwa 45 minut (w praktyce może być realizowana zgodnie z zasadami przewidzianymi w AETR, a w zadaniach testowych najczęściej pokazana jako jeden blok),
- na końcu doby pracy zapewniono odpoczynek dobowy – w zadaniu wskazano wariant z 11 godzinami odpoczynku.
Dlatego odpowiedź "4,5 godziny jazdy, 45 minut przerwy, 4,5 godziny jazdy i 11 godzin odpoczynku" jest poprawna: zawiera właściwe progowe wartości i logiczną kolejność zdarzeń (jazda → przerwa → jazda → odpoczynek), co odpowiada typowemu sposobowi weryfikacji zgodności harmonogramu.
Pozostałe harmonogramy w takich zadaniach są błędne zwykle z jednego z poniższych powodów:
- pokazują zbyt długi blok prowadzenia bez przerwy (przekroczenie 4,5 h),
- zawierają za krótką przerwę lub umieszczoną w niewłaściwym momencie (np. po zbyt długiej jeździe),
- nie zapewniają wymaganego odpoczynku dobowego albo "rozrywają" go czynnościami, przez co odpoczynek nie spełnia warunku ciągłości.
Wskazówka egzaminacyjna: czytając oś czasu, najpierw zaznacz punkty kontrolne 4,5 h od startu prowadzenia i sprawdź, czy zaraz potem jest 45 min przerwy. Na końcu doby sprawdź, czy występuje odpowiednio długi odpoczynek dobowy.
