W próbkowaniu ciał stałych (np. proszków, granulatów, kryształów, materiałów sypkich lub rozdrobnionych) stosuje się narzędzia, które pozwalają mechanicznie pobrać porcję materiału bez rozlewania i bez konieczności zasysania. Typowo są to różnego rodzaju czerpaki, łopatki, szufelki, łyżki do proszków lub inne przyrządy umożliwiające wybieranie materiału z pojemnika.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: I i II – te ilustracje przedstawiają przyrządy przeznaczone do pobierania próbek materiałów stałych, czyli takich, które można nabrać lub zgarnąć.
Dlaczego pozostałe zestawy są niepoprawne?
- I i III – zawiera ilustrację III, która nie jest przyrządem do próbkowania ciał stałych (wskazuje na narzędzie do innego medium lub innej czynności niż pobieranie próbki stałej).
- II i III – analogicznie, obecność III czyni wybór błędnym, mimo że II dotyczy ciał stałych.
- III i IV – obejmuje dwa przyrządy, które nie odpowiadają funkcji pobierania próbek materiałów stałych, więc zestaw nie spełnia warunku zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie, czy danym narzędziem da się fizycznie nabrać proszek lub granulat (bez wlewania i bez zasysania). Jeśli przyrząd jest typowy dla cieczy (np. do pobierania/odmierzania cieczy) albo do innej operacji laboratoryjnej, to nie będzie właściwą ilustracją dla próbkowania ciał stałych.
Wskazówka praktyczna: dobór narzędzia do próbkowania wpływa na reprezentatywność próbki i ryzyko zanieczyszczenia. W laboratorium warto też zwracać uwagę na materiał narzędzia (np. metal, tworzywo) i jego kompatybilność z badaną substancją.