KWALIFIKACJA DRM7 - STYCZEŃ 2017

Laminowanie polega na połączeniu ze sobą warstw (co najmniej dwóch) materiałów w postaci płaskiej tak, aby powstał wyrób wielowarstwowy. W praktyce realizuje się to najczęściej przez klejenie warstw (laminacja klejowa) albo przez łączenie z udziałem temperatury (np. aktywacja warstwy termotopliwej). Kluczowe w definicji jest to, że celem jest sklejenie/związanie warstw w jedną całość, a nie tylko zmiana właściwości samej powierzchni.

Odpowiedź "laminowaniem" pasuje do opisu, bo wskazuje dokładnie proces łączenia powierzchni (warstw) różnych tworzyw. W wyrobach papierniczych laminowanie bywa stosowane m.in. dla poprawy trwałości, estetyki oraz właściwości barierowych (np. ograniczenie przenikania wilgoci lub tłuszczu) w zależności od użytych warstw.

Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych typów operacji:

• "kalandrowaniem" – to proces mechanicznego wygładzania i zagęszczania wstęgi (zwykle między walcami), nastawiony na gładkość, połysk i grubość, a nie na łączenie dwóch materiałów w wyrób wielowarstwowy.
• "lakierowaniem" – polega na nałożeniu warstwy lakieru (powłoki) w celu uzyskania połysku, ochrony druku lub efektu dekoracyjnego; nie jest to łączenie dwóch tworzyw w sensie warstwowego kompozytu.
• "impregnowaniem" – oznacza nasycanie materiału środkiem (np. żywicą, preparatem hydrofobowym) w celu zmiany właściwości (odporności na wodę, wytrzymałości); również nie tworzy typowej struktury "warstwa na warstwie" jak w laminowaniu.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "łączenie co najmniej dwóch tworzyw w postaci płaskiej", zwykle chodzi o procesy warstwowe (laminacja), a gdy mowa o wygładzaniu/połysku bez dokładania kolejnej warstwy materiału – częściej o kalandrowanie lub powlekanie/lakierowanie.