Łaźnia butyrometryczna jest elementem wyposażenia laboratoriów, w których wykonuje się oznaczania metodami butyrometrycznymi. Jej zadaniem jest zapewnienie stabilnej, zadanej temperatury podczas przebiegu reakcji i rozdziału faz w butyrometrze. W praktyce laboratoryjnej kontrola temperatury wpływa na prawidłowe wydzielenie i odczyt warstwy tłuszczowej oraz na porównywalność wyników.
Odpowiedź "tłuszczu w serze." jest poprawna, ponieważ nazwa "butyrometryczna" (rdzeń butyro-) odnosi się do tłuszczu, a techniki butyrometryczne są kojarzone z analizą surowców i wyrobów mleczarskich, gdzie tłuszcz jest jednym z kluczowych parametrów jakościowych.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo wskazują składniki, które typowo oznacza się innymi metodami i/lub inną aparaturą:
- "soli w kiełbasie." – zawartość soli (chlorków) w wyrobach mięsnych oznacza się zwykle metodami miareczkowymi lub instrumentalnymi, a nie za pomocą butyrometru i łaźni butyrometrycznej.
- "kazeiny w mleku." – kazeina jest frakcją białkową; jej oznaczanie wiąże się z metodami białkowymi (np. pośrednio przez azot/białko) lub procedurami wytrącania, a nie z odczytem warstwy tłuszczowej w butyrometrze.
- "sacharozy w cukrze." – w cukrze oznacza się m.in. zawartość sacharozy metodami polarymetrycznymi lub innymi technikami charakterystycznymi dla branży cukrowniczej; łaźnia butyrometryczna nie jest do tego typowym narzędziem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się nazwa sprzętu zawierająca rdzeń wskazujący na oznaczany składnik (tu: butyro-), najpierw przypisz ją do odpowiedniej grupy analiz (tłuszcze), a dopiero potem sprawdź, z jakimi produktami najczęściej jest łączona w technologii żywności.
