Lejek z warstwą ze szkła spiekanego (często nazywany lejkiem Schotta) to element szkła laboratoryjnego, w którym na dnie znajduje się porowata, spiekana przegroda. Jej zadaniem jest mechaniczne zatrzymywanie cząstek stałych przy jednoczesnym przepuszczaniu cieczy. Taki układ jest klasycznym rozwiązaniem do sączenia (filtracji), często także pod zmniejszonym ciśnieniem, gdy zestaw jest połączony z kolbą ssawkową.
Dlaczego poprawna odpowiedź to "sączenia"?
Bo jedyną z podanych czynności, która wymaga użycia przegrody filtracyjnej (warstwy porowatej) jest filtracja. Szkło spiekane pełni funkcję zintegrowanego "filtra" o określonej porowatości, umożliwiając rozdzielenie fazy stałej od ciekłej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Dekantacja polega na ostrożnym zlewaniu cieczy znad osadu bez użycia przegrody porowatej. Do dekantacji nie jest potrzebny spiek, a użycie takiego lejka nie jest typowym ani koniecznym wyborem.
- Klarowanie oznacza uzyskiwanie przejrzystości, np. przez sedymentację, adsorpcję, wirowanie lub filtrację — ale samo słowo "klarowanie" nie wskazuje na konkretny przyrząd. Pytanie dotyczy konkretnego sprzętu, którego podstawowym zastosowaniem jest filtracja.
- Przesiewanie dotyczy rozdzielania ciał stałych (np. proszków) na frakcje ziarnowe przy użyciu sit. Lejek ze szkła spiekanego służy przede wszystkim do pracy z cieczami i zawiesinami, nie do klasycznego przesiewania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie sprzętu pojawia się "warstwa porowata", "spiek", "fryta" lub "szkło spiekane", najczęściej chodzi o filtrację/sączenie.
