W zadaniu podano dwa kluczowe fakty: liczba drutów w lince (50 sztuk) oraz maksymalne obciążenie, jakie przenosi pojedynczy drut o danym przekroju (200 N). Przy typowym założeniu szkolnym, że wszystkie druty pracują równolegle i są jednakowo obciążone, maksymalna nośność linki jest sumą nośności drutów składowych.
Dlatego wykonujemy proste mnożenie:
Fmax = 50 × 200 N = 10 000 N
Odpowiedź "10000 N" jest poprawna, bo wynika bezpośrednio z danych: 50 jednakowych elementów × nośność jednego elementu.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "5 000 N" zwykle pojawia się, gdy ktoś omyłkowo przyjmie 25 drutów zamiast 50 albo wykona mnożenie z pomyłką rachunkową (np. 50×100).
- "1 000 N" to typowy błąd rzędu wielkości: potraktowanie 50×200 jak 5×200 lub 50×20. Czasem wynika też z nieuwagi przy dopisywaniu zera.
- "20 000 N" oznacza podwojenie wyniku (jakby było 100 drutów) albo przyjęcie 400 N na drut, czego nie ma w treści.
W praktyce inżynierskiej nośność lin określa się z uwzględnieniem wielu czynników (konstrukcja splotu, nierównomierny rozkład naprężeń, współczynniki bezpieczeństwa, zmęczenie). Jednak to zadanie sprawdza podstawowe rozumowanie: sumowanie nośności elementów równoległych oraz poprawne wykonanie obliczeń w jednostkach SI.
