KWALIFIKACJA BUD1 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 7.
Maksymalnie ile strzemion, o kształcie i wymiarach przedstawionych na rysunku, można wykonać z pręta o średnicy 8 mm i długości 6,0 m?
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek techniczny strzemienia zbrojeniowego, który jest istotnym elementem w kontekście
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć maksymalną liczbę strzemion z pręta 6,0 m, należy obliczyć długość rozwinięcia jednego strzemienia na podstawie rysunku (odcinki proste + długości wynikające z gięć/haków), a potem wykonać iloraz 6000 mm / L i wynik zaokrąglić w dół.
Poprawna liczba wynosi 4, bo piąte strzemię wymagałoby przekroczenia dostępnej długości pręta.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu sprawdza się umiejętność planowania cięcia i gięcia stali zbrojeniowej. Dane wejściowe to długość pręta handlowego (6,0 m = 6000 mm) oraz kształt i wymiary strzemienia pokazane na rysunku.

Krok 1: oblicz długość rozwinięcia jednego strzemienia (oznaczmy ją jako L). Nie sumuje się wyłącznie boków "prostokąta"/"kwadratu", lecz uwzględnia także elementy wynikające z wykonania gięć: odcinki na haki (jeśli są narysowane) oraz naddatki związane z promieniem gięcia, zgodnie z tym, jak strzemię jest zwymiarowane na rysunku.

Krok 2: wyznacz liczbę sztuk z jednego pręta: oblicz iloraz 6000 / L. Ponieważ w praktyce nie można "dodać" brakującej długości, wynik zawsze zaokrągla się w dół do pełnej sztuki.

Dlaczego poprawna odpowiedź to 4 strzemiona? Oznacza to, że po podziale 6000 mm przez długość jednego strzemienia otrzymuje się wartość co najmniej 4, ale mniejszą niż 5. Innymi słowy: cztery sztuki mieszczą się w długości pręta, a piąta przekroczyłaby dostępny zapas.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • 3 strzemiona – to typowy błąd "zbyt ostrożnego" przyjęcia, że gięcia pochłaniają znacznie więcej materiału niż w rzeczywistości lub pomyłki w jednostkach podczas dzielenia.
  • 5 strzemion – zwykle wynika z pominięcia haków/naddatków na gięcie albo z nieprawidłowego zaokrąglenia w górę.
  • 6 strzemion – najczęściej jest skutkiem policzenia tylko odcinków prostych i całkowitego zignorowania geometrii gięć lub błędu w odczycie wymiarów z rysunku.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze przelicz wszystko w milimetrach, a na końcu sprawdź "testem zdrowego rozsądku": czy n sztuk razy L nie przekracza 6000 mm.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Długość rozwinięcia to suma wszystkich odcinków pręta po "rozprostowaniu" elementu. Z rysunku odczytujesz boki/odcinki proste, a następnie dodajesz długości wynikające z wykonania gięć i ewentualnych haków (jeśli są pokazane i zwymiarowane). Dopiero ta wartość służy do podziału 6000 mm.
Bo liczysz maksymalną liczbę elementów z ograniczonej długości pręta. Jeśli po podziale wychodzi np. 4,2, to cztery sztuki jeszcze się mieszczą, ale piąta wymagałaby dodatkowego materiału, którego nie ma. W rozkroju stali nie wolno "dopisać" brakujących milimetrów.
Najczęstszy błąd to liczenie tylko boków strzemienia i nieuwzględnienie odcinków na haki oraz naddatków wynikających z gięcia. Drugi błąd to mieszanie jednostek (m z mm), co daje wynik 10 razy większy lub mniejszy. Te dwa błędy zwykle prowadzą do odpowiedzi 5 lub 6.
W zbrojarstwie najwygodniej liczyć w milimetrach, bo wymiary z rysunków są zwykle w mm. 6,0 m = 6000 mm. Utrzymanie jednej jednostki w całym rachunku ogranicza ryzyko pomyłki w dzieleniu i w sumowaniu długości odcinków strzemienia.
Średnica wpływa głównie na sposób gięcia (promień gięcia, sprężynowanie) i może zmieniać przyjmowane naddatki na gięcia w praktyce warsztatowej. W zadaniu egzaminacyjnym średnica jest podana, aby nie dobierać jej "z głowy" i aby poprawnie interpretować wymagania technologiczne, ale kluczowa jest geometria z rysunku.
Zrób kontrolę: policz długość L jednego strzemienia, potem pomnóż przez wyliczoną liczbę sztuk n. Musi być spełnione n · L ≤ 6000 mm. Następnie sprawdź, czy dla n+1 warunek już nie jest spełniony. To potwierdza, że wynik jest "maksymalny".
Odpad pojawia się, gdy długość pręta nie jest wielokrotnością długości rozwinięcia strzemienia lub gdy trzeba odciąć odcinek technologiczny (np. na ustawienie giętarki). W obliczeniach egzaminacyjnych zwykle zakłada się idealny rozkrój bez dodatkowych strat poza tym, co wynika z geometrii strzemienia.
Typowe są: odczyt wymiarów "po zewnętrzu" zamiast zgodnie z tym, jak rysunek je definiuje, pomylenie szerokości z wysokością oraz przeoczenie, że strzemię ma haki albo dodatkowy odcinek. Pomaga zaznaczenie na kartce wszystkich segmentów pręta i dopiero potem sumowanie ich długości.
Nie. Odpowiedzi są blisko siebie, więc bez policzenia długości rozwinięcia łatwo ulec intuicji. Wystarczy pominąć jeden element (np. hak) i wynik może przeskoczyć o całą sztukę. Na egzaminie zawsze wykonaj krótki rachunek w mm i sprawdź nierówność n · L ≤ 6000.
Ćwicz serię zadań: (1) odczyt kształtu zbrojenia z rysunku, (2) liczenie długości rozwinięcia, (3) rozkrój z pręta handlowego i zaokrąglanie w dół. Dobrze działa metoda "schematu": zawsze zaczynasz od zamiany metrów na mm, potem liczysz L, na końcu dzielisz i kontrolujesz wynik mnożeniem.
info

Około 50% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • PN-EN 1992-1-1:2008 Eurokod 2: Projektowanie konstrukcji z betonu – Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków
  • PN-EN 13670:2011 Wykonywanie konstrukcji z betonu

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii robót zbrojarskich (działy: cięcie i gięcie prętów)
  • Przykładowe arkusze egzaminacyjne dla kwalifikacji BUD.1 z zadaniami o długości rozwinięcia
  • Instrukcje producentów giętarek/nożyc dotyczące promieni gięcia i naddatków

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego