KWALIFIKACJA MEC5 - CZERWIEC 2020

Wytaczanie to operacja obróbki otworów wykonywana narzędziem jednokrawędziowym (wytaczadłem). Stosuje się je m.in. do powiększania, korygowania kształtu oraz poprawy dokładności otworu po wcześniejszym wierceniu, odlaniu lub wstępnym roztaczaniu. Aby uzyskać wysoką dokładność i dobrą jakość powierzchni, kluczowe są: sztywność układu obrabiarka–narzędzie–przedmiot, stabilne i dokładne prowadzenie wrzeciona oraz możliwość precyzyjnego ustawienia osi obróbki.

Dlatego poprawna jest odpowiedź "wytaczarko-frezarka". Tego typu obrabiarka jest przeznaczona do operacji wytaczania (często również frezowania) i umożliwia prowadzenie wytaczadła w warunkach sprzyjających uzyskaniu dużej dokładności geometrycznej otworów.

• "Tokarka produkcyjna" – jest podstawowo przeznaczona do toczenia powierzchni zewnętrznych i wewnętrznych detali obrotowych. Choć można na niej obrabiać otwory (np. wytaczać wewnętrznie), w pytaniu chodzi o typową maszynę do wytaczadeł i precyzyjnych otworów, co kieruje na wytaczarko-frezarkę.
• "Szlifierka do otworów" – służy do szlifowania, a więc do obróbki ściernej ściernicą. Może zapewniać bardzo dobrą jakość i dokładność, ale nie realizuje procesu "przy pomocy wytaczadeł", więc nie spełnia warunku narzędziowego z treści.
• "Wiertarka promieniowa" – jest typowa do wiercenia, pogłębiania czy rozwiercania w dużych detalach, gdzie liczy się zasięg i ustawność ramienia. Nie jest jednak maszyną kojarzoną z uzyskiwaniem najwyższej dokładności otworów przez wytaczanie wykańczające.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się wytaczadło, myśl o operacji wytaczania i o obrabiarkach wytaczarskich (np. wytaczarkach/wytaczarko-frezarkach). Gdy pojawia się ściernica – wtedy rozważ szlifowanie; gdy wiertło – wiercenie.