W szacunkach brakarskich celem jest przewidzenie mas (miąższości) oraz struktury sortymentowej drewna, które realnie można uzyskać z danego wydzielenia. Metoda porównawcza opiera się na założeniu, że jeśli dwa drzewostany są podobne (np. pod względem składu gatunkowego, wieku, bonitacji, warunków siedliskowych i charakteru użytkowania), to wyniki uzyskane wcześniej w takich drzewostanach mogą stanowić wiarygodny punkt odniesienia.
Dlatego poprawne jest wskazanie podstawy w postaci danych z pozyskania w poprzednich 5 latach w drzewostanach podobnych do wskazanego wydzielenia. Taki opis oddaje istotę metody: zamiast mierzyć drzewa w bieżącym wydzieleniu, korzysta się z informacji historycznych i analogii do wcześniej zrealizowanych cięć.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne podejścia:
- Wariant z 10 latami nadal dotyczy porównania do danych historycznych, ale nie odpowiada przyjętemu w pytaniu założeniu metody (okres 5 lat). To typowa pułapka: "dłuższy okres = lepiej", co nie musi być prawdą, bo starsze dane mogą gorzej odzwierciedlać aktualne warunki i praktykę sortymentacji.
- Wariant o pomiarach 10% drzew opisuje metodę opartą na próbie pomiarowej, czyli podejście pomiarowe (szacowanie przez pomiar części drzew i uogólnienie wyniku). To nie jest metoda porównawcza, bo bazuje na pomiarze w obrębie tego samego drzewostanu.
- Wariant o pomiarach wszystkich drzew to pełna inwentaryzacja/pełny pomiar w wydzieleniu. Jest najbardziej pracochłonny i również nie jest porównaniem do innych drzewostanów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści odpowiedzi pojawiają się słowa typu "pomiary", "10% drzew", "wszystkie drzewa", to najczęściej są to metody pomiarowe. Metoda porównawcza rozpoznawalna jest po tym, że odwołuje się do analogicznych, wcześniej pozyskanych drzewostanów oraz do danych z pozyskania.
