Tarcie wewnętrzne cieczy to zjawisko polegające na tym, że sąsiednie warstwy płynu poruszające się z różnymi prędkościami "hamują się" wzajemnie. Wielkością, która opisuje ten opór ruchu warstw (a więc miarę tarcia wewnętrznego), jest lepkość. W praktyce spotyka się lepkość dynamiczną oraz lepkość kinematyczną, ale na poziomie tego pytania kluczowe jest samo rozpoznanie, że "tarcie wewnętrzne cieczy" odpowiada pojęciu lepkości.
Odpowiedź "smarność" jest kusząca, bo dotyczy olejów smarowych i węzłów tarcia, jednak nie jest to standardowa miara tarcia wewnętrznego cieczy. Smarność opisuje raczej zdolność środka smarnego do zmniejszania tarcia i zużycia w kontakcie dwóch powierzchni, zależnie m.in. od dodatków uszlachetniających i warunków pracy.
Odpowiedź "gęstość" jest błędna, ponieważ gęstość mówi o tym, ile masy znajduje się w danej objętości (cecha statyczna), a nie o tym, jak ciecz przeciwstawia się ścinaniu i przepływowi (cecha związana z ruchem warstw). Ciecz może mieć dużą gęstość, a jednocześnie niewielką lepkość (i odwrotnie), więc są to niezależne własności.
Odpowiedź "utlenianie" jest procesem chemicznym zachodzącym w oleju (starzenie, degradacja), który może pośrednio wpływać na parametry oleju, w tym na lepkość, ale sam w sobie nie jest miarą tarcia wewnętrznego. W kontekście eksploatacji urządzeń mechatronicznych lepkość jest ważna m.in. dla tworzenia filmu smarowego, strat energii i doboru oleju do temperatury pracy.
- Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "tarcie wewnętrzne cieczy", praktycznie zawsze chodzi o lepkość.
