Zmiany poziomu zjawiska obserwowanego w czasie opisuje się najczęściej za pomocą wskaźników (indeksów) dynamiki. Ich sens polega na porównaniu wartości z różnych okresów: np. "ile razy" lub "o ile procent" wartość w okresie badanym różni się od okresu bazowego albo poprzedniego. Dlatego to właśnie indeksy dynamiki odpowiadają na pytanie o tempo i kierunek zmian w czasie.
Odpowiedź "Wskaźniki korelacji" nie pasuje, ponieważ korelacja dotyczy zależności między dwiema zmiennymi (np. czy wraz ze wzrostem X rośnie Y), a nie opisu zmian jednej cechy w kolejnych momentach czasu.
Odpowiedź "Wskaźniki struktury" jest niepoprawna, bo wskaźniki struktury opisują skład/udziały (np. udział poszczególnych kategorii spraw w ogólnej liczbie spraw) w danym momencie lub okresie. Mogą być liczone w czasie, ale same w sobie nie są miarą "dynamiki" poziomu zjawiska, tylko proporcji elementów całości.
Odpowiedź "Miary tendencji centralnej" (np. średnia, mediana, dominanta) jest błędna, bo te miary opisują typowy poziom zjawiska w zbiorze danych. Nie mówią wprost, jak zjawisko zmienia się w czasie; do tego potrzebne są porównania między okresami, czyli właśnie indeksy dynamiki.
W praktyce administracyjnej indeksy dynamiki pomagają ocenić, czy liczba spraw, wniosków lub interwencji rośnie czy maleje oraz jak szybko zachodzą zmiany, co jest przydatne w raportowaniu i planowaniu zasobów.
